Kadra 2017

Agnieszka Franków-Żelazny

dyrektor artystyczny PNChM, dyrygent sesji letniej

Agnieszka Franków-ŻelaznyDoktor habilitowany sztuki, absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego (studia biologiczne ukończone w 2000 roku) oraz Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu: Wydziału Edukacji Muzycznej (dyplom w 2004 roku) i Wydziału Wokalnego (dyplom w 2005 roku). W 2006 roku ukończyła Podyplomowe Studia Chórmistrzowskie w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, a w 2014 – Akademię Liderów Kultury na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie.

Początkowo związana była z Chórem Mieszanym Liceum Ogólnokształcącego w Głubczycach, a następnie z wrocławskimi chórami akademickimi. W latach 1995–1999 była członkiem Polsko-Niemieckiej Akademii Chóralnej „In terra pax”. W 1999 roku założyła chór „Con Amore” przy Zespole Szkół nr 1 we Wrocławiu. Pełniła też funkcję dyrygenta i kierownika artystycznego Akademickiego Chóru Politechniki Wrocławskiej. W roku 2000 założyła Kameralny Chór Akademii Medycznej (obecnie Chór Medici Cantantes Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu), z którym do końca 2014 roku zdobyła wiele nagród i wyróżnień w konkursach w kraju i za granicą. Od czerwca 2006 roku jest dyrektorem artystycznym Chóru NFM (wcześniejsza nazwa – Chór Filharmonii Wrocławskiej). W okresie od stycznia do lipca 2013 roku była opiekunem artystycznym Chóru Polskiego Radia, reaktywując Zespół i wprowadzając go na powrót na polską scenę muzyczną. Występowała jako dyrygent lub chórmistrz gościnny takich zespołów, jak: Gabrieli Consort, NFM Filharmonia Wrocławska, NFM Orkiestra Leopoldinum, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Sudeckiej, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Opolskiej, Wrocławski Zespół Solistów Ricordanza, Orkiestra Kameralna Akademii Muzycznej we Wrocławiu, Chór Festiwalowy Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans, Chór Filharmonii Śląskiej, Chor der Bamberger Symphoniker, Schleswig-Holstein Festival Choir, Chór Teatru Wielkiego w Poznaniu czy Kaunas State Choir, Coral Juvenil do Guri. Jest również pomysłodawczynią i dyrektorem artystycznym Polskiego Narodowego Chóru Młodzieżowego, powstałego w 2013 roku, prowadzonego przez Narodowe Forum Muzyki. W styczniu 2015 roku objęła funkcję dyrektora programowego projektu Akademia Chóralna.

Prowadzi klasę dyrygentury chóralnej oraz Chór im. S. Krukowskiego na Wydziale Edukacji Muzycznej, Chóralistyki i Muzyki Kościelnej Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Często jest zapraszana jako konsultant wokalny do prowadzenia warsztatów dla chórmistrzów oraz zespołów chóralnych

W latach 2013-2016 pełniła funkcję kuratora priorytetu „Muzyka” Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016. W swoim dorobku posiada 12 nagranych płyt oraz ponad 70 nagród indywidualnych i zespołowych, w tym I nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Dyrygentury Chóralnej (2004), I miejsce etapu dolnośląskiego Konkursu na Najlepszego Studenta Rzeczpospolitej Polskiej Primus Inter Pares (2004), Odznakę Honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2008), Wrocławską Nagrodę Muzyczną (2010), Nagrodę Internautów w konkursie Człowiek Roku 2011, Nagrodę „Iuvenes Wratislaviae” Polskiej Akademii Nauk (2012), Brązowy Medal Zasłużony dla Kultury Polskiej – Gloria Artis (2014), a także Fryderyka 2017. Wystąpiła w 19 krajach Europy, w Stanach Zjednoczonych, Izraelu i Brazylii. Zrealizowała ponad 800 utworów chóralnych oraz blisko 200 wokalno-instrumentalnych.

Agnieszka Franków-Żelazny jest pełną entuzjazmu i energii osobą, o wielkiej wrażliwości muzycznej, dla której praca z chórem jest ogromną pasją i życiowym wyzwaniem.

Bartłomiej Barwinek

wykładowca w sesji zimowej

Eschatologia katolicka i romantyczna. Edward Elgar, John Henry Newman i oratorium „Sen Geroncjusza”

Teoretyk muzyki, organista, krytyk muzyczny. W 2016 roku z oceną celującą ukończył studia magisterskie na specjalności teoria muzyki w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Brał udział w konferencjach naukowych w Poznaniu, Wrocławiu i Katowicach. Jako krytyk muzyczny dwukrotnie uczestniczył w panelu dyskusyjnym przy Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”, a od 2013 roku stale pisze dla miesięcznika „Ruch Muzyczny” oraz Polskiego Radia Katowice. Często wygłasza prelekcje do koncertów, a także jest autorem książeczek do płyt, wydanych m.in. przez wytwórnię DUX. W swoich zainteresowaniach badawczych skupia się na estetyce muzycznej, problematyce stylu oraz historii muzyki polskiej. Jest stypendystą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, jak również laureatem nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia w twórczości artystycznej oraz nagrody Rektora AM „Primus Inter Pares” dla najlepszego absolwenta roku 2016.
Obecnie pracuje na stanowisku asystenta w Katedrze Kompozycji i Teorii Muzyki swojej macierzystej uczelni, naucza także przedmiotów teoretycznych w PSM I i II st. im. Mieczysława Karłowicza w Katowicach. Studiuje również grę organową w klasie prof. Juliana Gembalskiego i dra Zygmunta Antonika.

Jarosław Bręk

nauczyciel śpiewu, baryton

Jarosław BrękW latach 1984–1996 śpiewał w Poznańskich Słowikach prof. Stefana Stuligrosza. Ukończył Wydział Wokalny Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie śpiewu prof. Jerzego Artysza. Wyróżniony przez swoją uczelnię medalem „Magna cum Laude” za wybitne osiągnięcia artystyczne. Jest laureatem nagród w konkursach wokalnych w Barcelonie, Vercelli i Lizbonie. Dwukrotnie nominowany do Paszportu „Polityki”. Otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi, a także odznakę „Zasłużony dla Kultury Polskiej” oraz odznakę honorową za „Zasługi dla województwa wielkopolskiego”.
Śpiewał na scenach i estradach Niemiec, Hiszpanii, Włoch, Holandii, Austrii, Rumunii, Wysp Kanaryjskich, Japonii, Libanu, Ukrainy, Rosji, Francji, Monaco, Szwajcarii, Belgii, Czech, Anglii i Izraela. Przez czternaście sezonów był solistą Warszawskiej Opery Kameralnej, współpracował z Teatrem Wielkim – Operą Narodową w Warszawie, Operą Krakowską oraz Teatrem Wielkim w Łodzi. Występował z ponad 110 orkiestrami i 160 chórami z całego świata, wykonał około dwadzieścia partii operowych oraz ponad 120 dzieł oratoryjnych. Są wśród nich wielkie formy, jak VIII Symfonia oraz Des Knaben Wunderhorn G. Mahlera, Requiem G. Verdiego, IX Symfonia L. van Beethovena oraz Requiem A. Dvořáka czy Ein Deutsches Requiem J. Brahmsa.
Występował z wybitnymi dyrygentami, takimi jak Tomasz Bugaj, Kai Bumann, Agnieszka Duczmal, Edward Higginbottom, Jacek Kaspszyk, Jerzy Katlewicz, Ihor Łacanycz, Jerzy Maksymiuk, Wojciech Michniewski, Michel Plasson, Pascal Rophé, Antoni Ros-Marbà, Tadeusz Strugała, Antoni Wit czy Alberto Zedda. Współpracował ze znakomitymi orkiestrami, m.in. Berliner Philharmoniker, Hamburger Symphoniker, BBC Concert Orchestra, Orquesta Sinfónica del Principado de Asturias, Real Filharmonia de Galicia, Sinfonią Varsovią i Neue Düsseldorfer Hofmusik. Brał udział w prawykonaniach utworów J. Bruzdowicz, W. Kilara, K. Knittla, A. Kurylewicza, P. Łukaszewskiego, M. Ptaszyńskiej i R. Twardowskiego. Występował podczas znaczących festiwali, takich jak Easter at King’s College Cambridge, Wratislavia Cantans, Warszawska Jesień, Al Bustan Festival w Bejrucie, Sacrum Profanum i Wielkanocny Festiwal L. van Beethovena.
Ważną częścią jego działalności są recitale pieśni, które wykonywał m.in. w Gran Teatre del Liceu w Barcelonie, Studiu Koncertowym im. W. Lutosławskiego w Warszawie, Zamku Królewskim w Warszawie czy Sali Chełmońskiego w krakowskich Sukiennicach. Występował w prestiżowych salach koncertowych, takich jak Palau de la Música de València, Tokyo Bunka Kaikan, Kyoto Concert Hall, Muzeul Național „George Enescu” w Bukareszcie i Tonhalle w Zurychu. U boku Teresy Żylis-Gary śpiewał w Monte Carlo przed księciem Albertem, z kolei w paryskiej katedrze Notre Dame wystąpił w koncercie inaugurującym Rok Polski we Francji. W 2010 roku śpiewał podczas mszy św. pogrzebowej pary prezydenckiej Lecha i Marii Kaczyńskich w Bazylice Mariackiej w Krakowie. W 2013 roku wystąpił w Berliner Philharmonie, wykonując Pasję wg św. Łukasza K. Pendereckiego pod dyrekcją Antoniego Wita.
Dokonał wielu nagrań archiwalnych, a także nagrał około 30 płyt, które były wielokrotnie wyróżniane Fryderykami oraz nagrodą Złotego Orfeusza. Wydany przez Naxos album Stabat Mater K. Szymanowskiego w 2009 roku otrzymał nominację do nagrody Grammy.
Jarosław Bręk prowadzi klasę śpiewu w Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu; jego studenci i absolwenci są laureatami wielu konkursów wokalnych. W 2013 roku uzyskał tytuł doktora habilitowanego.

Marta Brzezińska

nauczyciel śpiewu, sopran

Polska sopranistka urodzona w Zamościu. W 2008 roku ukończyła z wyróżnieniem wydział Wokalno-Aktorski na Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, w klasie prof. Henryki Januszewskiej-Stańczyk i adiunkt Ewy Biegas. Swój warsztat doskonaliła także w Hochschule für Musik und Theater w Hamburgu, pod kierunkiem prof. Ingrid Kremling-Domański, oraz na licznych kursach wokalnych u prof. Heleny Łazarskiej (Salzburg, Klagenfurt-Viktring, Bückeburg, Kraków). W 2007 roku otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od 2009 roku pracuje na Akademii Muzycznej w Katowicach, obecnie na stanowisku adiunkta.
Na scenie zadebiutowała partią Philippe w operze Diabły z Loudun Krzysztofa Pendereckiego w Operze Krakowskiej w 2009 roku. Rok później wzięła udział w Międzynarodowym Festiwalu Bachowskim w Świdnicy, na którym wykonała dzieła J.S. Bacha pod batutą Andrew Parotta. W latach 2011–2015 była solistką Opery Wrocławskiej, w której zadebiutowała partią Donny Anny w słynnym spektaklu Don Giovanni Mariusza Trelińskiego pod batutą Bassema Akiki. Oprócz tego wykonywała szereg partii w dziełach Verdiowskich: Gilda (Rigoletto), Nanetta (Falstaff), Oskar (Bal maskowy), a także w dziełach innych kompozytorów: Olimpia (Opowieści Hoffmanna), Królowa Nocy (Czarodziejski flet), Adela (Zemsta nietoperza).
W marcu 2014 roku otrzymała pozytywne recenzje za kreację tytułowej roli w premierowym spektaklu Łucji z Lammermooru G. Donizettiego. W tym samym roku kreowała partię Gildy na Festiwalu w Ratyzbonie. W 2015 roku zaczęła współpracę z Operą Podlaską w Białymstoku, gdzie brała udział w premierze Carmen G. Bizet (śpiewała partię Frasquity).
Współpracowała z takimi dyrygentami, jak Andrew Parrott, Andrzej Straszyński, Tadeusz Kozłowski, Michał Dobrzyński, Didier Talpain, Michał Klauza, Bassem Akiki, Tomasz Tokarczyk, Paweł Kotla czy Ewa Michnik.
Jest laureatką wielu konkursów wokalnych w kraju i za granicą. Otrzymała m.in.: wyróżnienie oraz nagrodę specjalną dla wybitnego sopranu koloraturowego w XIV Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Ady Sari w Nowym Sączu (2011), II nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. M. Schneidera-Tranvskiego w Trnavie (2008), I nagrodę w Międzyuczelnianym Konkursie Wykonawstwa Polskiej Pieśni Artystycznej w Warszawie (2007), II nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. I. Godina we Vrablach (2007), II nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Wokalnym im. H. Halskiej we Wrocławiu (2007), I nagrodę w Międzyuczelnianym Konkursie Muzyki Słowiańskiej w Katowicach (2006).

Ewa Marciniec

nauczyciel śpiewu, alt

Alcistka. Absolwentka dwóch wydziałów Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku: Wydziału Wokalno-Aktorskiego w klasie prof. Zofii Janukowicz-Pobłockiej oraz Wydziału Kompozycji i Teorii Muzyki (na obu uzyskała w 1992 roku dyplom z wyróżnieniem). Ponadto w ramach stypendium DAAD ukończyła studia podyplomowe w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Stuttgarcie w klasie śpiewu solowego prof. Luisy Bosabalian (dyplom z wyróżnieniem).
Jest laureatką I nagrody oraz dwóch nagród specjalnych – w tym od Krystyny Szostek-Radkowej „za najlepsze wykonanie pieśni artystycznych i za najpiękniejszy głos” – w Konkursie Wykonawstwa Polskiej Pieśni Artystycznej w Warszawie (1991). Ponadto jest finalistką 45th International Vocal Competition ’s-Hertogenbosch (1994) oraz ARD International Music Competition w Monachium (1996).
Umiejętności wokalne doskonaliła na kursach mistrzowskich prowadzonych przez takie autorytety, jak: Carlo Bergonzi (Accademia Musicale Chigiana w Sienie), Paul Esswood (Internationale Händel-Akademie w Karlsruhe), Helmuth Rilling (Stuttgarter Bachakademie), Adele Stolte (Kurs Interpretacji Muzyki J.S. Bacha w Gdańsku).
Krąg zainteresowań Ewy Marciniec obejmuje muzykę dawną (m.in. takie utwory, jak Pasja wg św. Mateusza J.S. Bacha, Mesjasz i Alcina G.F. Händla, Griselda A. Vivaldiego), romantyczną (m.in. Das Lied von der Erde i Kindertotenlieder G. Mahlera, Rhapsodie für Alt J. Brahmsa) i współczesną (Siedem bram Jerozolimy, Credo i Powiało na mnie morze snów…– pieśni zadumy i nostalgii K. Pendereckiego, Omnia tempus habent E. Sikory – prawykonanie oratorium skomponowanego na 1000-lecie Gdańska, Missa pro pace W. Kilar).
Ewa Marciniec występuje w wielu krajach europejskich oraz USA. Śpiewała w prestiżowych salach koncertowych, takich jak: Berliner Philharmonie, Konzerthaus Berlin, Rundfunk-Sinfonieorchester Saarbrücken (Niemcy), Palais des Beaux-Arts, sale filharmoniczne w Liège i Strasbourgu (Belgia), Konzerthaus Luzern, Kongresshaus Zürich, Casino Basel, Casino Bern (Szwajcaria), Teatro La Fenice w Wenecji (Włochy), Studio Koncertowe S1 im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, NOSPR w Katowicach, a także w salach koncertowych w Danii, Holandii, Francji, Watykanie i Izraelu. Ponadto wystąpiła w teatrach operowych: Teatro dell’Opera di Roma, Teatro Comunale di Bologna, Teatro Comunale „Giuseppe Verdi” di Trieste, Teatro Nuovo Giovanni da Udine (Włochy), Oper Frankfurt, Hessisches Staatstheater Wiesbaden, Oldenburgisches Staatstheater (Niemcy), Landestheater Linz (Austria), Richard B. Fisher Center for the Performing Arts (USA).
W Polsce Ewa Marciniec regularnie występuje w Filharmonii Narodowej w Warszawie, w filharmoniach w Bydgoszczy, Gdańsku, Krakowie i Poznaniu, Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu i na scenach Opery Bałtyckiej w Gdańsku (partia Łariny w Eugeniuszu Onieginie, Marfy w Skrzypcach Rotszylda) oraz Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie (Łarina w Eugeniuszu Onieginie).
Artystka gości na licznych festiwalach polskich i zagranicznych. Wśród najważniejszych są: Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans we Wrocławiu, Europalia Arts Festival w Brukseli, Kulturfestival Bornholm, Bard SummerScape w Annandale-on-Hudson, Musica Sacra Europea w Norymberdze, Festiwal Mozartiana w Gdańsku, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej „Muzyka na szczytach” w Zakopanem.
Współpracowała z takimi dyrygentami, jak: Marc Albrecht, Tomasz Bugaj, Frans Brüggen, Myung-whun Chung, Daniele Gatti, Toshiyuki Kamioka, Jacek Kaspszyk, Jerzy Katlewicz, Kazimierz Kord, Tadeusz Kozłowski, Jan Krenz, Jerzy Maksymiuk, Wojciech Michniewski, Gabor Ötvös, Marek Pijarowski, Stefan Anton Reck, Jerzy Salwarowski, Jerzy Semkow, Stanisław Skrowaczewski, Tadeusz Strugała, George Tchitchinadze, Antoni Wit, Tadeusz Wojciechowski, Bartholomeus-Henri Van de Velde czy Andrei Yurkevich.
Na estradach koncertowych i scenach operowych wystąpiła z uznanymi na świecie artystami. Znaleźli się wśród nich m.in. Susan Anthony, Susan Bullock, Andrzej Dobber, Albert Dohmen, Simon Estes, Sabine Hass, Julia Juon, Hans-Joachim Ketelsen, Christiane Libor, Chris Merritt, Wiesław Ochman, Olga Pasiecznik, David Pittman-Jennings, Kenneth Riegel, Artur Ruciński, Kurt Rydl, Hans Sotin, Elżbieta Szmytka, Alan Titus, Ingrid Tobiasson i Endrik Wottrich.
„Ciemny i ciepły” głos altowy Ewy Marciniec, jak bywa on określany, usłyszeć można na nagraniach archiwalnych Polskiego Radia (utwory polskich kompozytorów), a także na płytach (G. Rossini Messa di Gloria, G.F. Händel Mesjasz w opracowaniu W.A. Mozarta, L. Janáček Msza głagolicka, G. Mahler III Symfonia i VIII Symfonia, K. Penderecki Credo, Siedem bram Jerozolimy i Powiało na mnie morze snów… – pieśni zadumy i nostalgii, R. Schumann Scenes from Goethe’s Faust, K. Szymanowski Demeter i Stabat Mater, M. Weinberg VIII Symfonia „Kwiaty Polskie”).
Ewa Marciniec prowadzi klasę śpiewu solowego w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, w której jest zatrudniona na stanowisku profesora.

Paul McCreesh

dyrygent gościnny sesji zimowej

McCreeshJest założycielem i dyrektorem artystycznym powstałego w 1982 roku zespołu Gabrieli Consort & Players. Z grupą tą odbył wiele tras koncertowych po całym świecie oraz wydał wiele wyróżnionych nagrodami płyt. W 2013 roku został głównym dyrygentem i doradcą artystycznym Gulbenkian Orchestra w Lizbonie, z którą prezentuje szeroki repertuar (od okresu klasycznego po utwory XIX I XX wieku), skupiając się szczególnie na dziełach symfonicznych oraz koncertowych wykonaniach oper i oratoriów. Prezentacje tych dzieł odbywają się w ścisłej współpracy z cieszącym się międzynarodową renomą Gulbenkian Choir.
Paul McCreesh słynie ze swej energii i pasji. Jako dyrygent gościnny prowadził wiele ważnych orkiestr i chórów na całym świecie, w tym Gewandhausorchester Leipzig, Berlin Konzerthausorchester, Bergen Philharmonic Orchestra, Hong Kong Philharmonic Orchestra, Sydney Symphony Orchestra, Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra, a także Saint Paul Chamber Orchestra.
Artysta cieszy się uznaniem również jako dyrygent operowy, prowadził produkcje w Teatro Real w Madrycie, Royal Danish Opera, Vlaamse Opera, Opéra Comique w Paryżu oraz na Verbier Festival. W 2011 roku Paul McCreesh we współpracy z Gabrieli Consort & Players, Signum Classic i Międzynarodowym Festiwalem Wratislavia Cantans, którego dyrektorem artystycznym był w latach 2006–2012, założył własną wytwórnię płytową Winged Lion. Do dziś w ramach tej kooperacji zostało wydanych sześć płyt, z których trzy otrzymały ważne nagrody: War Requiem Benjamina Brittena zdobyło w 2014 roku BBC Music Magazine Award, Elijah Mendelssohna w 2013 roku Diapason d’Or, a Grande Messe des Morts Berlioza zostało w 2012 roku wyróżnione BBC Award. Ponadto w Winged Lion ukazały się dwa cieszące się uznaniem krytyki albumy z renesansową i współczesną muzyką chóralną oraz ponowne wydanie nagranej z Gabrieli Consort & Players płyty A New Venetian Coronation 1595 (Gramophone Award). Płyty wydane przez Winged Lion powiększają duży katalog nagrań artysty dokonanych z Deutsche Grammophon, wśród których znalazło się m.in. Stworzenie świata Haydna (Gramophone Award).
McCreesh szczególnie pasjonuje się pracą z młodymi muzykami, umożliwia im dostęp do muzyki klasycznej. Regularnie pracuje z orkiestrami i chórami młodzieżowymi, a także aktywnie włącza się w nowe inicjatywy edukacyjne.

Robert Nakoneczny

nauczyciel śpiewu, kontratenor

nakonecznyKontratenor, wiolonczelista i nauczyciel śpiewu. Studia instrumentalne odbył u prof. Kazimierza Michalika i prof. Stanisława Pokorskiego w Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu oraz prof. S. Sallheima w Hanowerze. Śpiew studiował u Stefani Woytowicz, A. Poli, Jarmili Novotnej i Kałudiego Kałudowa. Specjalizuje się w wykonawstwie muzyki okresu renesansu i baroku oraz muzyki współczesnej. Współpracował z Teatrem Wielkim w Poznaniu, Teatrem Wielkim w Łodzi, Warszawską Operą Kameralną, Teatro Massimo i Teatro Politeama w Palermo, Théâtre du Châtelet w Paryżu, Palais des Beaux Arts w Brukseli, Teatro Real w Madrycie, Polskim Teatrem Tańca, Teatrem Współczesnym w Warszawie oraz Teatrem Ósmego Dnia. Koncertował z takimi zespołami jak m.in. Capella Bydgostiensis, Capella Cracoviensis, Orkiestra Kameralna Polskiego Radia Amadeus, Orkiestra Kameralna Wojciecha Rajskiego, Ensemble Elyma, Ars Nova, Christ Church Choir czy Westminster Abbey Choir. Brał udział w międzynarodowych festiwalach muzycznych, takich jak Wratislavia Cantans we Wrocławiu, Festiwal Mozartowski w Warszawie (w wielu jego edycjach), Festival van Vlaanderen w Brugii, Mozart Festival w Madrycie, Festiwal Muzyki Oratoryjnej w Nicei, Festival Paris Baroque, Festival de Grass, Settimana di Musica Sacra w Monreale, Festival de Musique Baroque w Lyonie, Bach-Tage Berlin, Festival de Música Antigua, Renacimiento y Barroco w Queretaro. Dawał koncerty i recitale w Andorze, Belgii, Bułgarii, Czechach, Francji, Hiszpanii, Hongkongu, Holandii, Izraelu, Japonii, Meksyku, Niemczech, Rosji, Szwecji, Tajwanie, USA i Wielkiej Brytanii. Odpowiadał za przygotowanie wokalne solistów przy produkcjach Bastien i Bastienne w Palais des Beaux Arts w Brukseli i Czarodziejski flet W.A. Mozarta dla Opera Forum w Enschede i dla Deutsche Oper w Berlinie, Brundibár H. Krásy dla Opery Narodowej w Pradze i Staatsoper w Berlinie, Król Roger K. Szymanowskiego dla Teatro Politeama w Palermo oraz Oliver Twist Barta dla Theater des Westens w Berlinie. Dokonał nagrań archiwalnych dla Radio France, Radio Mexico, Polskiego Radia i Telewizji, TV TROS i Rai Uno. Jest konsultantem wokalnym w Operze Bałtyckiej w Gdańsku i Teatrze Muzycznym w Poznaniu.

Natalia Stawicka

wykładowca sesji zimowej, lektor

„Zasady wymowy brytyjskiej (dla Polaków)”

misiek













Marcin Tomaczak

dyrygent gościnny sesji letniej

TomczakProfesor zwyczajny, chórmistrz, dyrygent, pracownik naukowo-dydaktyczny Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. W latach 1999–2005 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Dyrygentury Chóralnej. W latach 2005–2012 piastował funkcję prorektora ds. artystycznych i studenckich. Był też kierownikiem katedry dyrygentury chóralnej (w latach 2005–2008 oraz 2012–2016). Od 2016 roku jest dyrektorem Instytutu Dyrygentury Chóralnej i Oratoryjno-Kantatowej. Jest także członkiem Senatu Akademii i komisji senackich: budżetowej oraz ds. działalności artystycznej. Jest wykładowcą na Podyplomowych Studiach Chórmistrzostwa i Emisji Głosu w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy.
Od 1992 roku jest kierownikiem artystycznym i dyrygentem Akademickiego Chóru Uniwersytetu Gdańskiego. Z zespołem tym odbył liczne trasy koncertowe w kraju i za granicą; wystąpił razem z nim w Albanii, Austrii, Chorwacji, Czechach, Francji, Hiszpanii, na Litwie, w Macedonii, Niemczech, Słowenii, Szwecji, na Ukrainie, we Włoszech, a także w USA, Korei Południowej, Chinach, Argentynie i Ekwadorze.
Jest laureatem licznych nagród w najważniejszych krajowych i międzynarodowych konkursach chóralnych, m.in.: Grand Prix Festiwalu im. F. Schuberta w Wiedniu (2000), Złotego Medalu w kategorii „Musica sacra” oraz Złotego Medalu w kategorii „Chamber music” w Choir Olympics w Busan w Korei Południowej (2002), I miejsca w Międzynarodowym Konkursie Chóralnym na Malcie (2003), Grand Prix w Międzynarodowym Festiwalu Chórów Akademickich w Pardubicach (2010), Grand Prix, I miejsca i nagrody specjalnej za najlepsze wykonanie utworu obowiązkowego w Międzynarodowym Konkursie Chóralnym w Wilnie (2010, 2014), Grand Prix, I nagrody i nagrody specjalnej za najlepsze wykonanie utworu Tomislava Zografskiego na Międzynarodowym Festiwalu Chóralnym w Ohrid w Macedonii (2013), Złotego Medalu w kategorii „Musica sacra” w World Choir Games w Rydze (2014), Grand Prix oraz nagrody specjalnej za najlepiej wykonany utwór inspirowany folklorem, nagroda dla najlepszego dyrygenta na XV Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Chóralnej im. Feliksa Nowowiejskiego w Barczewie (2016). Ponadto jest laureatem indywidualnych nagród dyrygenckich (w Polsce – 1999, 2016, w Korei – 2002, w Czechach – 2005, 2008), nagród rektorskich, Honorowej Nagrody Towarzystwa Przyjaciół Sztuki za twórczość artystyczną w dziedzinie muzyki (2002), Nagrody Miasta Gdańska w dziedzinie kultury „Splendor Gedanensis” (2006); dwukrotnie był nominowany do Pomorskiej Nagrody Artystycznej (2003, 2004).
Został uhonorowany odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”, a także odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Brązowym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Srebrnym za Długoletnią Służbę.
Prowadzony przez niego Akademicki Chór UG współpracował z Krzysztofem Pendereckim, Janem A.P. Kaczmarkiem (prawykonania kompozycji: Kantata o wolności – 2005, Symfonia „Emigra” – 2017), Leszkiem Możdżerem (prawykonanie Missa Gratiatoria), Ennio Morriconem i Jeanem Michelem Jearre’em.
Jest często zapraszany do prac jury krajowych i zagranicznych festiwali i konkursów chóralnych (Grecja, Włochy, Litwa, Słowacja, Macedonia, Rumunia).
Od 2007 roku pełni funkcję dyrektora artystycznego oraz przewodniczącego jury Międzynarodowego Festiwalu Chóralnego „Mundus Cantat Sopot”.

Joanna Misiek-Zbierska

wykładowca warsztatów psychologicznych w sesji zimowej

„Ja a zespół. Podstawy dobrej komunikacji i odpowiedzialność osobista za nastrój i wyniki w grupie”

Psycholog, terapeuta, trener, menedżer zasobów ludzkich. Jest absolwentką Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, ukończyła dwie specjalizacje: psychologię pracy i organizacji oraz seksuologię. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Od 15 lat pracuje jako trener, ma za sobą ponad 12 tys. godzin przeprowadzonych zajęć. Przez wiele lat była dyrektorem metodycznym ogólnopolskiej, franczyzowej sieci ośrodków edukacyjnych w całym kraju; jako dyrektor wyszkoliła dziesiątki trenerów i pisała programy edukacyjno-rozwojowe. Obecnie prowadzi szkolenia trenerskie, biznesowe oraz coaching. Współpracuje z Narodowym Forum Muzyki, Polskim Narodowym Chórem Młodzieżowym oraz instytucjami edukacyjnymi i firmami. Współpracowała też z poznańskimi uczelniami, na większości z nich prowadziła warsztaty dla studentów. Od wielu lat pracuje z nauczycielami – prowadzi dla nich seminaria, warsztaty i rady pedagogiczne, spełniając w ten sposób swoje marzenie dzielenia się wiedzą i doświadczeniem w pracy oraz w kontakcie z dziećmi i młodzieżą. Zajmuje się także konsultacjami psychologicznymi dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Pracuje terapeutycznie, prowadząc terapie indywidualne, partnerskie i grupowe. W pracy stosuje ustawienia systemowe i ustawienia w organizacjach. Ukończyła szkolenie zaawansowane terapii systemowej, organizowane przez Wielkopolskie Towarzystwo Terapii Systemowej. Uczestniczyła w wielu szkoleniach i seminariach związanych z warsztatem pracy terapeuty. Nieustannie dokonuje superwizji swej pracy. Sama jest superwizorem trenerów pracujących z grupami oraz osób zarządzających zespołami. Uprawia skutecznie coaching i mentoring. Jest współautorką programów edukacyjnych w zakresie podnoszenia kompetencji społecznych i technik efektywnego uczenia się oraz rozwoju osobistego, a także podręczników. Jest również autorką i współautorką programów „Wyspy Zmian” dla poradni psychologiczno-pedagogicznej i ośrodka rozwojowego, którego jest współzałożycielką. Ponadto jest felietonistką. Jest także konsultantką ds. rozwiązań w strategiach uczenia się dzieci z deficytami poznawczymi i problemami szkolnymi oraz konsultantką ds. procedur pracy z grupą. Jest autorką wielu programów szkoleń i warsztatów w zakresie m.in. komunikacji, autoprezentacji, asertywności, radzenia sobie ze stresem, rozwoju osobistego czy warsztatu dla osób pracujących z grupami. Ponadto jest dumną matką dwóch chłopców – Adama i Jana.