Jacek Sykulski

Dyrygent gościnny sesji wiosennej

jaceksykulskiKompozytor, dyrygent i chórmistrz, urodził się w Poznaniu w 1964 r. Jest absolwentem Poznańskiej Szkoły chóralnej Jerzego Kurczewskiego oraz Akademii Muzycznej w Poznaniu, w klasie klarnetu i kompozycji. W 1987 r. przybył do Kanady, gdzie odbył roczne stypendium u znanego kanadyjskiego kompozytora, czterokrotnego zdobywcy nagrody Gemini, Christophera Dedricka.

W 1996 r. Sykulski został dyrygentem i dyrektorem artystycznym Chóru Akademickiego uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 2003 r. objął stanowisko dyrektora Poznańskiego Chóru Chłopięcego. Prowadzi również autorski zespół wokalny „Nova Gaudia”. Prowadzone przez niego zespoły koncertują na całym świecie, w najbardziej prestiżowych salach koncertowych i kościołach w Europie, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Boliwii, Chinach, Japonii i na Tajwanie.

W 1991 r. Sykulski zasłynął w świecie jako kompozytor, pisząc pieśń „Abba Ojcze” (słowa autorstwa o. Jana Góry OP), która stała się hymnem VI Światowych Dni Młodzieży w Częstochowie.

W 2000 r. Chór Akademicki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza wygrał Międzynarodowy Konkurs Chóralny im. Giovanniego Pierluigi da Palestrina, prezentując w premierowym wykonaniu „Kyrie” Sykulskiego.

Sykulski jest także autorem kilku monumentalnych utworów, których premiery odbyły się, przy okazji rocznicy znaczących wydarzeń historycznych, w miastach, w różnych zakątkach świata. „Peace Meditation” oraz „Dance in the fire”, oba napisane na pierwszą rocznicę wydarzeń wrześniowych w USA, były prezentowane w Strefie Zero w Nowym Jorku w 2002 r. „Voices from the past”, skomponowane z okazji 60. Rocznicy Powstania w Getcie Warszawskim, uświetniło koncert, odbywający się w berlińskim Haus des Rundfunks, w 2003 r, natomiast „Msza o św. Jacku”, napisana na Kapitułę Generalną Zakonu Dominikanów, miała swą premierę w 2004 r. w Krakowie.

W 2005 r. Jacek Sykulski skomponował muzykę do filmu dokumentalnego o Janie Pawle II, a w 2006 r., na zamówienie Prezydenta Miasta Poznania, powstała „Missa 1956”, która została wykonana w dzień 50. Rocznicy Powstania Poznańskiego Czerwca. Jego „Oratorium Gietrzwałdzkie”, na solistów, chór i orkiestrę, zostało napisane w 2006 r. na zamówienie Prezydenta Miasta Olsztyna, z okazji 130. Rocznicy Objawień Gietrzwałdzkich.

Utwór Jacka Sykulskiego, „Wolności dla nas idzie czas”, na orkiestrę, chór i solistów, do tekstu Eugeniusza Wachowiaka, został skomponowany w 2008 r., na 90. Rocznicę Wybuchu Powstania Wielkopolskiego. Natomiast „Media Vita”, na orkiestrę detą i chór, napisany na zamówienie Kunst en Vriendshaap Fanfare Orchestra z Wittem, miał swą premierę podczas Światowego Konkursu Muzycznego w 2009 r. w Kerkrade w Holandii.

Kompozycje i aranżacje Jacka Sykulskiego cieszą się wysokim uznaniem i gorącym przyjęciem, zarówno przez krytyków muzycznych, jak i przez publiczność. Jego utwory są wykonywane przez wiele uznanych chórów i zespołów, m.in. Taipei Male Choir, Chor Leoni Men’s Choir (Kanada), Chicago a cappella, czy Affabre Concinui. Nagrania jego kompozycji były transmitowane w Stanach Zjednoczonych, Telewizji Polskiej, BBC Radio oraz Sender Freies Radio w Berlinie.

W swojej pracy ciągle eksperymentuje, szukając nowych form muzycznej ekspresji, dzięki czemu zespoły przez niego prowadzone wytyczają nowe kierunki nie tylko w polskiej, ale i w światowej chóralistyce.

Benjamin Shwartz

Dyrygent gościnny sesji letniej

shwartzPrzez ostatnie trzy lata był dyrygentem-rezydentem San Francisco Symphony, gdzie był asystentem Michaela Tilsona Thomasa, prowadził wiele koncertów i z ramienia Wattis Foundation pełnił funkcję dyrektora muzycznego San Francisco Symphony Youth Orchestra. Z orkiestrą tą odbył w 2008 europejskie tournée. Przed nominacją na stanowisko w San Francisco Symphony był asystentem dyrygenta w Delaware Symphony i w Reading Symphony w Pensylwanii. Prowadził również takie orkiestry, jak: BBC Scottish Symphony Orchestra, Royal Scottish National Orchestra, Iceland Symphony Orchestra, Trondheim Symphony Orchestra, New World Symphony, Oregon Symphony Orchestra. Ostatnio zadebiutował z Los Angeles Philharmonic, Tokyo Symphony, Duisburg Philharmonic, Tiroler Symphonieorchester Innsbruck, Gruzińską Orkiestrą Kameralną.

Artysta dyryguje również przedstawieniami operowymi, ostatnio trzema nowymi produkcjami w Curtis Institute: Lunatyczką Belliniego, Podróżą do Reims Rossiniego i Faustem Gounoda. W 2011 był asystentem Esy-Pekki Salonena podczas Festiwalu w Salzburgu, pracując nad przedstawieniami Sprawy Makropulosa Janáčka. W sezonie 2012/2013 poprowadzi nową inscenizację Beatrice i Benedicta Berlioza w Deutsches Nationaltheater i Staatskapelle Weimar oraz Zemstę Nietoperza Straussa w Royal Swedish Opera.

Benjamin Shwartz urodził się w Los Angeles w 1979 roku. Wychowywał się w Kalifornii i w Izraelu. Studiował w Curtis Institute w Filadelfii, otrzymując Shanis Fellowship, co umożliwiło mu podjęcie studiów dyrygenckich. Podczas studiów blisko współpracował z Christophem Eschenbachem w przygotowywaniu do występów Curtis Orchestra. Studiował również kompozycję u Jamesa Primosha w University of Pennsylvania, u Karlheinza Stockhausena w Niemczech oraz w IRCAM w Paryżu. Obecnie mieszka w Berlinie.

Jako propagator nowej muzyki Shwartz prowadził wiele światowych prawykonań utworów kompozytorów jego pokolenia, takich jak: Mason Bates, Nathaniel Stookey i Zhou Tian. Jest dyrygentem Mercury Soul – nowego projektu muzycznego, którego jest również kuratorem, razem z kompozytorem Masonem Batesem oraz Anne Patterson – artystką zajmującą się sztukami wizualnymi i reżyserią. Grupa prezentuje nową muzykę na instrumenty akustyczne i elektroniczne, skutecznie zacierając granice pomiędzy muzyką klasyczną, eksperymentalną i elektroniczną. Za swoją pracę Benjamin Shwartz otrzymał wiele nagród, m.in. Pressner Music Award, zdobył również nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. Gustava Mahlera organizowanym przez Bamberg Symphony Orchestra.

Dominic Peckham

Nauczyciel śpiewu, tenor

dominicUchodzi za jednego z najlepszych młodych, dynamicznych dyrygentów chóralnych i orkiestrowych w Wielkiej Brytanii. Okrzyknięty „jednym z najbardziej ekscytujących dyrygentów swojego pokolenia”, w kraju i za granicą jest chwalony za „świeżość i witalność”. Prowadzi zarówno orkiestry jak i chóry, dając wykonania „odważne, świeże i poruszające”. Jako artysta o wielkiej energii i ściśle określonych upodobaniach, Peckham zyskał uznanie za poświęcenie się repertuarowi renesansowemu i barokowemu, a jednocześnie jako wybitny interpretator dzieł nowych, inspirujący współpracujących z nim artystów. Recenzenci opisują go jako „zręcznego i nowoczesnego w podejściu specjalistę od Handla” oraz jako „wschodzącą gwiazdę”. Orkiestry, z którymi współpracował, to: BBC Philharmonic Orchestra, City of Birmingham Symphony Orchestra, BBC Scottish Symphony Orchestra, British Federation of Youth Orchestras, Scottish Opera. Występował w następujących salach: Royal Albert Hall, Barbican, Birmingham Symphony Hall, Usher Hall, Bridgewater Hall and Wigmore Hall. Ponadto był asystentem dyrygentów, takich jak Stephane Deneve, Richard Hickox OBE, Bernard Labadie, Edward Gardner, Simon Halsey, David Hill, Christopher Bell, Vassily Sinaisky, Sir David Willcocks, Lorin Maazel, Stefan Bevier oraz John Rutter.

Obok prowadzenia London Oriana Choir, inne pełnione prze niego funkcje to: Dyrektor Artystyczny Royal Opera House “RM19” Youth Chorus, Asystent Dyrektora Muzycznego National Youth Choirs of Great Britain, Dyrektor Artystyczny i Założyciel iSing UK, Dyrektor Artystyczny The Fourth Choir, Dyrektor Ulster Youth Taining Choir oraz Dyrygent Gościnny Aldeburgh Music. Jako ambasador muzyki chóralnej o międzynarodowej renomie zarówno w pracy dyrygenckiej, jak i edukacyjnej, Dominic Peckham był Dyrektorem Wokalnym BBC Choir of the Year, konsultantem programu nauczania Trinity Guildhall oraz mówcą gościnnym organizacji non-profit zajmującej się edukacją muzyczną „Sing Up”. Poprzednio pełnił następujące funkcje: Dyrektor Muzyczny The Edinburgh Singers (z którymi dokonał licznych nagrań), The Merchant Voices, Edingburgh Youth Choir, Dyrektor City of Birmingham Symphony Orchestra Youth Chorus, Dyrektor Muzyczny National Youth Training Choir of Scotland. Jako promotor muzyki najnowszej, Dominic Peckham poprowadził liczne prawykonania, w tym Pride, Poverty and Pianos Oliviera Searle’a (BBC Scottish Symphony Orchestra). Artysta również komponuje i pisze aranżacje ― ostatnie premiery z udziałem National Youth Jazz Collective oraz National Choir of Great Britain (Barbican). Ostatnie angaże to: 2013 Deloitte Ignite Festival (BBC Concert Orchestra, BBC Symphony Chorus w Royal Opera House), „Festival of Britten” ― cieszące się uznaniem krytyki nagranie dzieł chóralnych i organowych Benjamina Brittena (Delphian Records), „Friday Afternoons” for Aldeburgh Music at No.11 Downing Street, transmisja na żywo z Sage Gateshead z udziałem National Youth Choirs of Great Britain Chamber Choir (BBC Radio 3), Brighton Early Music Festival 2013 oraz specjalna audycja dla BBC World Service na temat harmonii wokalnych na całym świecie. Plany na przyszłość: Big Sings (Royal Opera House), London A Cappella Festival 2014 (King’s Place), Shadow Dancing (Birmingham Town Hall), Bright Sparks (London Philharmonic Orchestra w Royal Festival Hall), Gloria Vivaldiego oraz nowy utwór Toby’ego Younga z udziałem London Mozart Players (St Paul’s, Covent Garden), występy w Parnu i Talinie w Estonii, prawykonania dziesięciu nowych utworów w ramach programu Friday Afternoon (Festival Aldeburgh 2014, Jubilee Opera). Tej wiosny Dominic Peckham zadebiutuje jako chórmistrz gościnny English National Opera w prawykonaniu światowym Thebans Juliana Andersona w London Coliseum.

Tori Longdon

Nauczyciel śpiewu, alt

toriJest dyrygentką chóralną i nauczycielką śpiewu osiadłą w Londynie. Uzyskała dyplom z najwyższym wyróżnieniem University of Durham. Obecnie prowadzi rozmaite zespoły, w tym Templar Scholars, The London Youth Gospel Choir oraz Ladies’ Choir w Lincoln Cathedral. Dwukrotnie występowała jako śpiewaczka na BBC Proms, pod kierunkiem Erika Whitacre nagrała płytę Light and Gold nagrodzoną Grammy (DECCA), a z brytyjską grupą rocka alternatywnego Deaf Havanna ― płytę dla BMG. Szczególne miejsce w karierze Tori Longton zajmuje praca z młodymi śpiewakami. Z pasją buduje techniczne fundamenty, które są początkiem życiowej drogi dla zawodowych śpiewaków. Uwielbia swoją pracę z National Youth Choirs of Great Britain oraz z London Youth Chamber Choir. Latem prowadzi zajęcia z Ulster Youth Training Choir. W 2013 r. artystka założyła organizację charytatywną Ermine Music zajmującą się kształceniem głosu, której właśnie przyznano dotację w wys. 27 000 funtów. Organizacja ta, wchodząca teraz w okres fascynującego rozwoju, umożliwi młodzieży i dorosłym doświadczenie radości śpiewania. Tori Longdon cieszy się z zaproszenia do współpracy z Polskim Narodowym Chórem Młodzieżowym i ma nadzieję, że organizacja ta będzie się pomyślnie rozwijać.

Joanna Bywater

Nauczyciel śpiewu, sopran

joannaStudiowała muzykologię na University of Bristol a następnie uzyskała dyplom w klasie śpiewu w Royal College of Music. Obecnie jest nauczycielem śpiewu w Bedales School oraz Royal School w Haslemere. Prowadziła zajęcia w Royal College of Music a także Trinity Laban Conservatoire of Music, gdzie była również chórmistrzynią. Joanna jest trenerem Farnham Youth Choir, który zdobył liczne nagrody, w tym nagrodę na Festiwalu Chóralnym w Montreux w 2013 r. Joanna prowadzi chóry na University of Reading oraz Constanza Chorus. Dyrygowała też Whitehall Choir, Wimbledon Choral Society oraz London City Chorus. Brała udział w projektach edukacyjnych pod auspicjami Handel House Museum oraz Gabrieli Consort. Artystka występuje jako solistka oratoryjna i operowa, śpiewa też z chórami Gabrieli Consort, Le Concert D’Astrée, BBC Singers oraz Philharmonia Voices.

Robert Evans

Nauczyciel śpiewu, bas

robertRozpoczął naukę muzyki jako chórzysta Hereford Cathedral, następnie studiował klarnet w Royal Welsh College of Music and Drama. Przez kilka lat uczył gry na klarnecie, by następnie poświęcić się studiom wokalnym, najpierw u Henry’ego Cummingsa, a następnie jako student Royal College of Music.
Robert Evans zadebiutował w Londynie w 1987 w Royal Festival Hall z chórem The London Oratory. Po dziesięciu latach w chórze Westminster Cathedral (zdobywcy Gramophone Record of the Year 1999), przeniósł się do Salisbury, co pozwoliło mu skupić się na karierze freelance, zarówno solistycznej jak i w zespołach wokalnych (współpraca z The King’s Consort, The Sixteen, The Cardinall’s Musick oraz The Gabrieli Consort). Występował w USA, Japonii, Australii, Nowej Zelandii oraz w całej Europie. Ważną częścią kariery artysty jest nauczanie, zarówno klarnetu, jak i śpiewu. Przez wiele lat był nauczycielem w Bryanston School, nadal ma uczniów prywatnych, prowadzi liczne lekcje mistrzowskie, jest też trenerem kilku zespołów wokalnych. Robert Evans jest również nauczycielem projektów edukacyjnych prowadzonych przez Gabrieli Consort, The Sixteen i The Cardinall’s Musick. Chociaż artysta przez większość czasu wykonuje repertuar klasyczny, upodobanie znajduje też w muzyce lekkiej. Śpiewał na West Endzie (Starlight Express), w kabarecie, nagrywał dżingle i ścieżki dźwiękowe do filmów (m.in. Crimson Tide, Sleepy Hollow, Król Artur, Piraci z Karaibów II, Kod Leonarda da Vinci, Muppet Treasure Island).

Rebecca Logde

Nauczyciel śpiewu, sopran

rebeccaRebbecca Lodge ukończyła studia instrumentalne – fortepian oraz wokalne na Royal Academy of Music. W czasie studiów zdobyła wiele nagród, włączając w to Stypendium Lloyds Bank, które pozwoliło jej na rozpoczęcie podyplomowego kursu operowego. W czasie jej trwajacej ponad 25 lat kariery prezentowała się w dziełach różnych stylów i epok – od musicalu jednego aktora w Jermyn Street Theatre w Londynie po kreację roli Informatora w „The Jailer’s Tale”, współczesnej operze Malcolma Singera. Ostatniego lata, zagrała ona rolę Lizzie w nagrodzonej przez Royal Philharmonic Society operze „Cycle Song” w czasie Yorkshire’s Cultural Olympiad.

Jako członek BBC Singers, jedynego w Wielkiej Brytanii pełnoetetowego chóru kameralnego, brała udział w transmisjach kanału BBC Radio 3 oraz kanałów telewizyjnych BBC. Jej partie solowe zawierają „Deutsche Motette” Straussa, Nieszpory Rachmaninowa, „A Child of Our Time” Tippetta oraz rolę La Marchande w „Les Mamelles de Tiresias” Poulenca, które to zostało wystawione w Barbican Centre z Orkiestrą Symfoniczną BBC.

Pracując zarówno jako solista oraz członek zespołu, Rebecca jest także liderem, animatorem, akompaniatorem oraz dyrektorem muzycznym. Ostatnie jej lpmcerty obejmują finały konkursowe w Royal Festival Hall z dwuipółtysięczną publicznością oraz dyrygowanie czterema setkami dzieci w Royal Albert Hall w trakcie projektu „World in Our City” dla Westminster Music Service. Pracuje również z innymi zespołami, włączając w to orkiestrę radiową BBC czy King’s Singers.

Jolant Szybalska-Matczak

Nauczyciel dyrygowania

„Elementy taneczne w literaturze chóralnej inspirowanej folklorem polskim”

szybalskamatczakJest absolwentką Wydziału Wychowania Muzycznego Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie dyrygowania prof. Zofii Urbanyi-Krasnodębskiej oraz Podyplomowych Studiów Chórmistrzowskich w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy.
Od 1991 roku pracuje w macierzystej Uczelni, gdzie kształci studentów w zakresie dyrygowania. Jest także kierownikiem artystycznym i dyrygentem Chóru „Feichtinum”. W 2000 roku założyła Chór Kameralny „Senza Rigore”, z którym koncertuje w kraju i za granicą, odnosząc liczne sukcesy na festiwalach i konkursach chóralnych.
W roku 1999 otrzymała kwalifikacje adiunkta I stopnia, a w roku 2006 uzyskała stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie artystycznej dyrygentura. Obecnie jest zatrudniona na stanowisku profesora Akademii Muzycznej.

W latach 2008-2012 pełniła funkcję prodziekana, a od września 2012 roku jest dziekanem Wydziału Edukacji Muzycznej, Chóralistyki i Muzyki Kościelnej Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu.

Współpracuje z ogólnopolskim programem rozwoju chórów szkolnych „Śpiewająca Polska”, wykłada w ramach Studium Dyrygentów Chórów Polonijnych w Koszalinie, a także „Letniej Akademii” w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Jest zapraszana do udziału w pracach jury ogólnopolskich konkursów i przeglądów chóralnych oraz do prowadzenia warsztatów dla dyrygentów i zespołów chóralnych.

Za działalność artystyczną i dydaktyczną wielokrotnie otrzymywała nagrody rektorskie Rektora Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Została także uhonorowana srebrną odznaką „Zasłużony Dla Miasta Rybnika”, odznaką „Zasłużony Dla Kultury Polskiej” oraz Brązowym Krzyżem Zasługi.

Sławek Adam Wróblewski

Nauczyciel dyrygowania

wroblewskiPochodzi z rodziny o dłu­gich tra­dy­cjach muzycz­nych. Pierwszych lek­cji muzyki udzie­lał mu jego dzia­dek Adam Wróblewski, absol­went Konserwatorium Warszawskiego (Wydział Teorii — numer indeksu 1869) i Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie (Wydział Pedagogiczny — dyplom numer 41).

Studiował w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie: for­te­pian w kla­sie prof. dr Teresy Manasterskiej (w Katedrze Fortepianu prof. Reginy Smendzianki), kame­ra­li­stykę for­te­pia­nową w kla­sie prof. Jerzego Marchwińskiego i dyry­gen­turę symfoniczno-operową w kla­sie prof. Stanisława Wisłockiego (dyplom z wyróżnieniem).

Jest sty­pen­dy­stą Accademia Chigiana w Sienie (stu­dia u: Jurija Temirkanowa, Myung-Whun Chunga, Trio di Trieste) i Akademii im. Gioacchino Rossiniego w Pesaro (stu­dia u Alberto Zeddy).
Prowadzi aktywną dzia­łal­ność peda­go­giczną: na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie (klasa dyry­gen­tury na Wydziale Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej, Muzyki Kościelnej, Rytmiki i Tańca) – od 2011 roku dok­tor habi­li­to­wany (roz­prawa habi­li­ta­cyjna – Koncerty instru­men­talne Romualda Twardowskiego. Praca dyry­genta nad par­ty­turą), oraz w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie – nauczy­ciel dyplo­mo­wany. Jest ekspertem Ministerstwa Edukacji Narodowej ds. awansu zawo­do­wego nauczycieli szkol­nic­twa arty­stycz­nego. Zapraszany jest jako juror do oce­nia­nia wystę­pów mło­dych dyrygentów.

Od stycz­nia 2012 roku dyry­gent gościnny Filharmonii im. Henryka Wieniawskiego w Lublinie.

Współpracuje z Teatrem Wielkim – Operą Narodową w Warszawie (pra­pre­miera opery dzie­cię­cej Pan Marimba Marty Ptaszyńskiej, Mieszczanin szlach­ci­cem Jean-Baptiste Lully’ego, Mandragora Karola Szymanowskiego, Madama Butterfly Giacomo Pucciniego, La dolce vita Nino Roty – Krzesimira Dębskiego, Semiramida Gioachina Rossiniego), Warszawską Operą Kameralną (pol­skie pra­wy­ko­na­nie Il mondo della luna Josepha Haydna), Operą Bałtycką w Gdańsku (Wesele Figara Wolfganga Amadeusza Mozarta, Kawaler srebr­nej róży Richarda Straussa), Operą Krakowską (Pan Marimba Marty Ptaszyńskiej – pre­miera otwie­ra­jąca nowy gmach Opery, Cyrulik sewil­ski Gioachina Rossiniego).

Ma w swym dorobku wiele nagrań radio­wych, tele­wi­zyj­nych i archi­wal­nych, m.in. dla Polskiego Radia nagrał z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia (m.in. IX Symfonię „Di Speranza” Andrzeja Panufnika, I Symfonię Zygmunta Noskowskiego, Koncert wio­lon­cze­lowy Jana Maklakiewicza (soli­sta Tomasz Strahl), Concerto lugu­bre Tadeusza Bairda (soli­sta Ryszard Groblewski), Koncert fle­towy Mikołaja Góreckiego (solistka Jadwiga Kotnowska) z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia); (jako pia­ni­sta nagrał z NOSPR Concerto quasi una fan­ta­sia Jana Maklakiewicza), dla Radia Suisse International (Kwintet for­te­pia­nowy Konstantego Regamey’a – pierw­sze nagra­nie w histo­rii fono­gra­fii), dla RAI 3 (Kwintet „Pstrąg” Schuberta i Tria for­te­pia­nowe Mozarta) dla Radia Watykańskiego – Trio for­te­pia­nowe Andrzeja Panufnika i Dumki Antoniego Dworzaka.

Prowadzi aktywną dzia­łal­ność kon­cer­tową w kraju (w więk­szo­ści fil­har­mo­nii i teatrów ope­ro­wych) i za gra­nicą (Austria, Belgia, Egipt, Francja, Hiszpania, Japonia, Niemcy, Szwajcaria, Tajwan, Tunezja, Wielka Brytania, Włochy).

Brał udział w wielu festi­wa­lach: Festiwal Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”, „Forum Lutosławskiego” w Filharmonii Narodowej, Lubelskie Forum Muzyki Współczesnej im. W. Lutosławskiego, Ślą­skie Dni Muzyki Współczesnej w Katowicach, Festiwal Mozartowski w Warszawie, Festiwal Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w Nowym Sączu, Muzyka w Starym Krakowie i Wratislavia Cantans (asy­stent Jerzego Semkowa przy wyko­na­niu II Symfonii Gustava Mahlera), Festiwal Prawykonań – Polska Muzyka Najnowsza orga­ni­zo­wany przez Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, Concerti per l’Europa w Palazzo Labia w Wenecji (kon­cert trans­mi­to­wany bez­po­śred­nio na cały świat przez sta­cję tele­wi­zyjną RAI 3), festi­wal Pro Mundo Uno – kon­cert w Castel Gandolfo przed Papieżem Janem Pawłem II.
Jest zało­ży­cie­lem zespołu kame­ral­nego Nowe Trio Warszawskie, razem z któ­rym został lau­re­atem kon­kur­sów: w Łodzi (1989 — nagroda spe­cjalna „za szcze­gól­nie inte­re­su­jącą inter­pre­ta­cję”, w Mulhouse-Ilzach (1992) oraz w Osace (1993).

Ma w swoim dorobku wiele pra­wy­ko­nań muzyki pol­skiej (utwory Romualda Twardowskiego, Marty Ptaszyńskiej, Mariana Borkowskiego, Edwarda Sielickiego, Piotra Mossa, Marka Sewena, Jerzego Derfla, Pawła Łuka­szew­skiego, Mikołaja Góreckiego).

W Filharmonii Poznańskiej pro­wa­dził kon­cert Orkiestry Perkusyjnej na ponad 70 wyko­naw­ców, a na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina kon­cert Per Pianoforte na 10 for­te­pia­nów, 20 pia­ni­stów i 40 rąk.

W paź­dzier­niku 2003 otrzy­mał Nagrodę Indywidualną Ministra Kultury Rzeczypospolitej Polskiej za „wybitne osią­gnię­cia w pracy arty­stycz­nej i dydaktyczno-wychowawczej”.
W roku 2012 został wybrany dzie­ka­nem Wydziału Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej, Muzyki Kościelnej, Rytmiki i Tańca UMFC.

Jan Miodek

Wykładowca sesji letniej

„Najwazniejsze zjawiska fonetyczne współczesnej polszczyzny”

miodekJęzykoznawca, piszący i opowiadający o kulturze języka polskiego; profesor i dyrektor Instytutu Filologii PolskiejUniwersytetu Wrocławskiego; członek Komitetu Językoznawstwa Polskiej Akademii Nauk oraz Rady Języka Polskiego.
W 1983 otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego, a także stanowisko docenta Uniwersytetu Wrocławskiego. Podstawę kolokwiumstanowiły dwie książki – Rzecz o języku. Szkice o współczesnej polszczyźnie oraz Kultura języka w teorii i praktyce.

Od maja 1989 jest dyrektorem Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1991 senat tej uczelni przyznał mu stanowiskoprofesora nadzwyczajnego, a już w 1995 odebrał tytuł profesorski z rąk Lecha Wałęsy. 20 października 2005 został doktorem honoris causa Pedagogicznego Uniwersytetu Wileńskiego, a 10 marca 2006 roku otrzymał ten tytuł na Uniwersytecie Opolskim.

Od 2009 roku prowadzi na antenie TVP Polonia wraz z Agatą Dzikowską program Słownik polsko@polski. Podczas programu widzowie z Polski i zagranicy mogą zadawać pytania dotyczące języka polskiego za pośrednictwem internetowego komunikatora Skype lub wysyłając e-maile

Jest laureatem wielu nagród m.in. Wojciecha Korfantego, Hugona Steinhausa, Towarzystwa Przyjaciół Śląska w Warszawie, Loży Liderów w Katowicach, Ministra Edukacji Narodowej, rektora Uniwersytetu Wrocławskiego, „Złotej Kuli” przyznawanej przez Wrocławską Izbę Gospodarczą i wielu innych. Dwukrotnie został wybrany najpopularniejszym mieszkańcem Wrocławia, jest również honorowym obywatelem Tarnowskich Gór i Kalet oraz singularis incola wsi Bielice.

Jest wielokrotnym laureatem telewizyjnych „Wiktorów” (1988, 1991, 1998) oraz „Superwiktora” za całokształt twórczości w 1998 roku. Znalazł się także na czwartej pozycji w plebiscycie organizowanym przez tygodnik Polityka na najwybitniejsze postacie telewizji XX wieku (2000).

Marek Dyżewski

Wykładowca sesji letniej

„Mater dolorosa w pieśni i poezji”

dyzewskiMarek Dyżewski jest absolwentem wrocławskiej Akademii Muzycznej. Studiował również historię sztuki na uniwersytetach we Wrocławiu, w Wiedniu i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Odbył też staż naukowo-badawczy na uniwersytecie w Brukseli.

Już podczas studiów był wybitną pustacią studenckiego ruchu kulturalnego. Współtworzył polski ruch „Pro Musica” popularyzujący muzykę klasyczną w środowisku akademickim.
Jako eseista wypowiada się słowem pisanym, a także w radio i w telewizji. Współpracując z Polskim Radiem tworzył dzieła sztuki radiowej, które za ich nowatorski kształt i wybitne walory artystyczne otrzymały szereg nagród i dwukrotnie reprezentowały polską radiofonię na światowym forum sztuki radiowej Prix Italia.

Zarówno na antenie telewizyjnej jak i radiowej komentował największe odbywające się w Polsce międzynarodowe imprezy muzyczne: Międzynarodowy Festiwal Oratoryjno-Kantatowy „Wratislavia Cantans”, Międzynarodowy Konkurs Dyrygencki im. Grzegorza Fitelberga, Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henryka Wieniawskiego i Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina. Obsługę komentatorską Konkursu Chopinowskiego Rada Programowa Polskiego Radia uznała za „wydarzenie antenowe roku”.

Jest autorem poetyzowanych przekładów (z łaciny, francuskiego, niemieckiego, hiszpańskiego i włoskiego). Średniowieczny dramat liturgiczny „Ludus Danielis” w jego literackiej adaptacji (w oparciu o łaciński tekst z katedry z Beauvais) grany był przez Teatr Wielki w Warszawie – na scenie tego teatru i na wielu scenach europejskich.

Był twórcą i przez szesnaście lat szefem artystycznym Dni Muzyki Starych Mistrzów, międzynarodowego festiwalu odbywającego się we Wrocławiu. Prowadził wykłady we wszystkich polskich uczelniach muzycznych, na kilku uniwersytetach oraz na towarzyszących ważnym wydarzeniom muzycznym seminariach, konferencjach i warsztatach. Gościnnie wykładał też w Bonn, Norymberdze, Hamburgu, Berlinie, Gandawie, Brukseli, Sankt Petersburgu, Nicei, Paryżu, Wiedniu i Waszyngtonie.

W swych wystąpieniach ukazuje zjawiska muzyczne widziane w szerokim kontekście kultury, a więc: w powiązaniu z innymi dziedzinami sztuki, a także z filozofią, estetyką i antropologią. Dziełem jego własnych przemyśleń jest też teoria obejmująca całokształt zagadnień związanych ze sztuką ćwiczenia, a także własna, niezwykle oryginalna filozofia kształcenia artystycznego, która prezentowana w piętnastu audycjach na antenie Programu II Polskiego Radia spotkała się z żywym oddźwiękiem w środowisku muzycznym i pedagogicznym. Prof. Wojciech Chudy, Kierownik Katedry Filozofii Wychowania Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w liście skierowanym do dyrekcji Programu II PR informował, że wszystkie te audycje nagrywa i omawia ze studentami na jego seminarium. gdyż „są one skarbem dla uczonych i uczących się”.

W latach 1990-1994 był rektorem wrocławskiej Akademii Muzycznej. Uczelnia ta zawdzięcza mu wybudowanie nowej, okazałej siedziby, wzmocnienie kadry profesorskiej, powołanie do życia nowych specjalności, wzbogacenie instrumentarium oraz rozwinięcie kontaktów międzynarodowych. Dwukrotnie przyznano mu Nagrodę Miasta Wrocławia (1987, 1994). Za wybitne dokonania w dziedzinie kultury otrzymał Nagrodę im. Św. Brata Alberta.

Małgorzata Pawłowska

Wykładowca sesji letniej

„Całym sobą był w sztuce. O Karolu Szymanowskim”

pawlowskaSwą muzyczną drogę rozpoczęła w Państwowej Szkole Muzycznej I st. im. Stanisława Moniuszki w Zbąszyniu, naukę kontynuowała w Państwowej Szkole Muzycznej II st. im. Fryderyka Chopina w Poznaniu. Jest absolwentką Wydziału Kompozycji, Dyrygentury, Teorii Muzyki i Rytmiki Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. W 2010 roku obroniła pracę licencjacką pt.: Faktura „Kwartetów smyczkowych” Karola Szymanowskiego. Studia drugiego stopnia zakończyła w 2012 roku obroną pracy magisterskiej pt.: „Koncert skrzypcowy” Jana Astriaba. Idea, strategia, konkretyzacja.

W tym samym roku została zatrudniona na macierzystej uczelni jako wykładowca takich przedmiotów, jak literatura muzyczna XX wieku, historia muzyki, formy muzyczne.
Jest pracownikiem Wydawnictwa Akademii Muzycznej oraz prelegentem wszystkich ważniejszych koncertów organizowanych w uczelni. W tej roli współpracuje również m.in. z Filharmonią Poznańską im. Tadeusza Szeligowskiego oraz Centrum Kultury ZAMEK.

W kręgu jej zainteresowań szczególne miejsce zajmuje muzyka polska XX wieku oraz badania nad życiem i twórczością kompozytorów poznańskich. Z kolei fascynacja krajami północy zaowocowała studiami na kierunku filologia duńska w Katedrze Skandynawistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.

Joanna Misiek-Zbierska

Wykładowca sesji letniej

„Autoprezentacja w kilku taktach”, „Chwaląc – nie osłabiać, karząc- nie niszczyć. Skuteczna komunikacja i motywowanie. Specyfika pracy z młodzieżą.”

misiekPsycholog, terapeuta, coach, trener, menedżer zasobów ludzkich. Absolwentka Uniwersytetu im. A. Mickiewicza. Specjalizowała się w psychologii pracy i organizacji oraz seksuologii. Członek Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Od 12 lat pracuje jako trener, mając za sobą ponad 10 tys. godzin przeprowadzonych zajęć. Ukończyła z Kurs kwalifikacyjny w zakresie nauczania psychologii i edukacji zdrowotnej w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Dyrektor Metodyczny Akademii Nauki, franczyzowej sieci 50 ośrodków edukacyjnych w całym kraju. Superwizor procesów grupowych zachodzących w grupach. Prowadzi szkolenia trenerskie, biznesowe i coaching. Pracuje terapeutycznie, prowadząc terapie indywidualne, partnerskie i grupowe. Współautorka programów edukacyjnych Akademii Nauki w zakresie podnoszenia kompetencji społecznych i technik efektywnego uczenia się oraz rozwoju osobistego. Konsultantka ds. rozwiązań w strategiach uczenia się dzieci z deficytami poznawczymi, problemami szkolnymi i procedur pracy z grupą. Konsultantka organizacji w zakresie zarządzania zasobów ludzkich i ustawień w organizacjach. Autorka wielu programów szkoleń i warsztatów w zakresie m.in. komunikacji, autoprezentacji, asertywności, radzenia sobie ze stresem, rozwoju osobistego czy warsztatu pracy osób pracujących z grupami.

Małgorzata Rudnicka

Wykładowca sesji letniej

„Chwaląc – nie osłabiać, karząc- nie niszczyć. Skuteczna komunikacja i motywowanie. Specyfika pracy z młodzieżą.”

rudnickaPsycholog kliniczny (Uniwersytet Warszawski, Wydział Psychologii) z wieloletnim stażem. Trener umiejętności psychospołecznych rekomendowany przez PTP. Posiada wieloletnie doświadczenie w pracy z dorosłymi w oświacie i poza oświatą w zakresie komunikacji, umiejętności wychowawczych, radzenia sobie ze stresem, trudności szkolnych uczniów, umiejętności negocjacji, przeciwdziałania agresji. Autor i realizator programów „Przeciwdziałanie zachowaniom agresywnym”, „Terapia zachowań agresywnych dzieci, młodzieży i dorosłych”, „Ocenia-nie uczniów o specyficznych wymaganiach edukacyjnych”. Współautor programu „Zatrzymać przemoc”. Autorka publikacji z zakresu psychologicznego funkcjonowania człowieka. Współautorka książki „Człowiek i psychologia”. Współpracowała z ośrodkami szkoleń dla nauczycieli, TV, czasopismami. Jest autorką i realizatorką dwóch edycji programu adaptacyjnego dla repatriantów z byłych republik ZSRR.
Jest trenerem zajęć dla bezrobotnych, negocjatorem w projekcie EQUAL „Bank zintegrowanych działań” 2006, trenerem zewnętrzny biznesowych firm szkoleniowych, wykładowcą na WSSE w Warszawie.

Anna Krotoska

Wykładowca sesji letniej

„Między słowem, ciałem i głosem”

krotoskaAnna Krotoska jest absolwentką Wydziału Pedagogiki na Uniwersytecie Wrocławskim. Studia te wspierają jej ścieżkę zawodową, nigdy jednak nie stały się głównym wyznacznikiem zawodowej drogi.Będąc nastolatką trafiła na warsztaty Grzegorza Brala i Anny Zubrzyckiej i tak przez kolejnych 12 lat szkoliła swój warsztat aktorski w Teatrze Pieśń Kozła .Razem z grupą zrealizowała spektakle „Pieśń Kozła – dytyramb”, „Kroniki – obyczaj lamentacyjny” oraz „Lacrimosa”. Przez lata pracy w zespole zagrała w wielu miejscach na świecie m.in. w Narodowym Teatrze w Taipei na Taiwanie, w Nowym Yorku w teatrze La Mamma, na festiwalu UCLA, . Dwukrotnie występowała na festiwalu w Edynburgu skąd w 2004 roku spektakl „Kroniki – obyczaj lamentacyjny” przywiózł nagrody Scotsman Fringe First, Herald Angel oraz Best International Show.

Zdobytym doświadczeniem dzieli się od wielu lat będąc wykładowcą Magisterskich Studiów Aktorskich przy Manchester Metropolitan University we współpracy z Teatrem Pieśń Kozła, jak również prowadząc warsztaty teatralne z dorosłymi i młodzieżą w kraju i za granicą.

Poszukując nowych wyzwań Anna zdobyła wykształcenie Mediatora Rodzinnego. Jest również członkinią żeńskiej grupy perkusyjnej Mamatucada gdzie gra na bębnie basowym – Surdo. Ostatnio zrealizowała monodram „Linatendu” w ramach rezydencji w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego.

Małgorzata Szczerbowska

Wykładowca sesji letniej

„Między słowem, ciałem i głosem”

szczerbowskaAbsolwentka Państwowej Szkoły Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Toruniu i Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie Filia we Wrocławiu. W latach 1996 -1999 pracowała w Teatrze Pieśń Kozła, a w latach 2000-2004 w Teatrze Dramatycznym im. Jana Kochanowskiego w Opolu. W 2001 roku za rolę Psa w Sytuacjach rodzinnych (reż. M. Fiedor) otrzymała nagrodę aktorską na festiwalu Kontrapunkt w Szczecinie. Od 2005 roku wykłada w Policealnej Szkole Aktorskiej w Katowicach Art-Play, gdzie wyreżyserowała: Historie Zakulisowe wg Antoniego Czechowa, Sionobrody, nadzieja kobiet wg Dea Loher, Sny wg Iwana Wyrypajewa, Dog Side Story wg scenariusza autorskiego. Współpracuje z Michaił Czechow Studio London i PWST we Wrocławiu. Jest liderem warsztatów aktorskich i wokalnych. Od 2010 aktorka Teatru Boto. Na Festiwalu Sztuk Autorskich i Adaptacji Scenicznej w Gdańsku w 2013 roku, za scenariusz spektaklu Całoczerwone otrzymała nagrodę. Scenariusz Całoczerwone był też nominowany do Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej w 2014 i jest Finalistą 20.Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Kadra wspierająca

Dyrygenci-asystenci

Dawid Jarząb, Magdalena Lipska, Izabela Polakowska

Pianiści

Katarzyna Neugebauer-Jastrzębska, Aleksandra Milcarz, Monika Kruk, Olga Tsymbaluk, Witold Janusz, Marcin Grabosz